Melis Arslan

Melis yirmi yıldır Jung okuyor ve rüya defteri tutuyor. Rüyaları Jung'un önerdiği gibi okuyor: rol yapmayan tarafınızdan gelen dürüst bir mektup. Maddelerin 'sabah ne yapmalı' bölümlerini o yazıyor. Yirmi yıllık rüya defterleri ona kalıcı bir kural bıraktı: insanı pohpohlayan yorum büyük ihtimalle yanlıştır, korkutan yorum ise büyük ihtimalle eksiktir — işe yarayan okuma, çoğu zaman tanıdık bir yerden hafifçe rahatsız edendir. Maddelerini ertesi sabah için kurar; her biri küçük bir pratikle biter: sorulacak tek soru, deftere yazılacak tek cümle, izlenecek ince bir ip. Çünkü ona göre salıya kadar bakılmamış rüya, kaybedilmiş rüyadır. Sık sık tekrarlayan figürlerden yazar — rüyalarda dolaşan o tanıdık yabancıların çoğu zaman bizim emekliye ayrılmış hallerimiz olduğundan, bir türlü bitmeyen ev rüyalarından, gölgede bırakılmış olanın kapıyı nasıl çaldığından. Malzemeye karşı sıcak, yönteme karşı duygusallıktan uzaktır. Sayfaya geçişinin sebebi ölçekti: kişisel bir defter bir kişiye iyi gelir; iyi yazılmış bir madde ise aynı tuhaf sabahda, aynı tuhaf imgeyle uyanmış binlerce kişiyi karşılar ve hepsine aynı dürüst ilk soruyu sorar. Not defterini hâlâ el yazısıyla tutar; okurlarına da aynısını önerir. Okurlarına da aynı sabah alışkanlığını önerir: kahveden önce üç satır, yorum yok, sadece görüntü. Yorumun acelesi yoktur, der; iyi soru doğru saati bekleyebilir, ama görüntü kahvaltıya kadar buharlaşır.

Writes about: rüya yorumu, Jung psikolojisi, bilinçdışı.